A close-up of a dark, reflective windowpane streaked with raindrops at night, each droplet sharply in focus and catching faint city lights as blurred, colorful orbs behind the glass. On the interior windowsill sits a closed, linen-covered notebook in muted indigo, with a slim graphite pencil resting beside it. A single warm desk lamp, outside the frame, casts a gentle amber glow on the sill, contrasting with the cool blue tones beyond the glass. Photographic realism, shot at a slight angle with shallow depth of field, creating a moody, introspective atmosphere that visually represents poems about internal storms and quiet emotional reflection.

Terugkerende motieven

Gedichten gebundeld rond terugkerende beelden, seizoenen, stemmingen en de stilte daartussen.

Thema’s van “Tussen mij en de wereld”

Van fluisterzachte troost tot scherpe rand, deze themapagina’s leiden je langs terugkerende tonen in de poëzie: licht dat blijft, verlies dat nasuist, liefde die verschuift, lichamen die spreken, en een wereld die nooit stilvalt.

Hoop

Gedichten die naar het licht toe schrijven, zelfs met modder aan de schoenen. Hier groeien kleine geruststellingen tussen de regels door, als jonge loten in een nog koude aarde.

Verdriet

Gedichten die blijven haken in een lege stoel, een stilgevallen gesprek, het echo’n van een naam. In deze regels mag verlies blijven liggen, zacht uitgespreid in zorgvuldig gekozen taal.

Liefde

Gedichten die langs huid, stem en stilte bewegen, zoekend naar wat blijft als de eerste glans al is gaan liggen. Tedere, soms weerbarstige regels over aanraking, toewijding en alles daartussen.

Queer

Gedichten die spelen met naam, lichaam en blik, en nieuwe vormen van thuis verkennen. Hier worden grenzen opgerekt, vertrouwde woorden scheefgezet en ruimte gemaakt voor fluïde verhalen.

Maatschappij

Gedichten die de straat op luisteren: naar nieuwsberichten, gesprekken in de tram, zwijgen aan grenzen. In deze verzen schuurt het persoonlijke langs het politieke, klein detail naast groot gebaar.