Soms ga ik op reis
naar een heel donkere plek.
Een plek die ik niet begrijp,
waar ik mezelf haat,
en verdwijn in gedachten
die mij breken.

Maar soms…
ga ik ook naar een plek
waar het licht zacht is.
Waar ik mezelf aankijk
en even durf te zeggen:
“Je bent oké.”
Waar ik mezelf graag zie,
heel even,
en dat is genoeg
om door te reizen.