Ik draag mezelf alsof ik te zwaar ben voor mijn eigen handen alsof elke stap een excuus nodig heeft soms is er licht heel even zoals zon door een raam dat ik niet durf openzetten because what if it leaves again what if it was never mine Ik leer mezelf wantrouwen nog voor iemand anders het kan ik noem het bescherming maar het voelt als verdwijnen en toch... ergens, heel stil zit iemand in mij die nog steeds lief heeft die haar naam zegt alsof het thuis is Maybe that's proof I'm not broken just... tired of carrying storms no one else could see
Leave a comment