De handen die mij dragen

Ik draag mezelf
alsof ik te zwaar ben voor mijn eigen handen
alsof elke stap een excuus nodig heeft

soms is er licht 
heel even 
zoals zon door een raam
dat ik niet durf openzetten

because what if it leaves again
what if it was never mine 

Ik leer mezelf wantrouwen
nog voor iemand anders het kan
ik noem het bescherming
maar het voelt als verdwijnen

en toch...
ergens, heel stil
zit iemand in mij 
die nog steeds lief heeft

die haar naam zegt 
alsof het thuis is 

Maybe that's proof 
I'm not broken
just...
tired of carrying storms 
no one else could see

Leave a comment